Zawsze myślimy na odwrót, śpieszy nam się do dorosłości, a potem wzdychamy za utraconym dzieciństwem.
Tracimy zdrowie, by zdobyć pieniądze, a potem tracimy pieniądze by odzyskać zdrowie.
Z troską myślimy o przyszłości, zapominając o chwili obecnej i w ten sposób nie przeżywamy ani teraźniejszości ani przyszłości.
Żyjemy jakbyśmy nigdy nie mieli umrzeć, a umieramy jakbyśmy nigdy nie żyli.
Zacznijmy inną bajkę...
Kochać... Kochać to także umieć się rozstać. Umieć pozwolić komuś odejść nawet jeśli darzy się go wielkim uczuciem. Miłość jest zaprzeczeniem egoizmu, zaborczości, jest skierowana ku drugiej osobie, jest pragnieniem przede wszystkim jej szczęścia, czasem wbrew własnemu.
Wiesz.. Gdy człowiek kocha i zostanie zraniony ma do każdego jakieś pretensje, krzyczy, płacze, po prostu wariuje. Najczęściej twierdzi, że tego nie wybaczy.
Nie i koniec, nie wiadomo jakby ktoś przepraszał. Ale jak się kocha tym takim narządem w klatce piersiowej, zwanym 'sercem' to wybacza się nawet największe świństwo.
Można cierpieć, wyć z bólu, uderzać pięścią w ścianę, krzyczeć lub pragnąć odebrać sobie życie. Można pytać Boga, dlaczego. Można upijać się do nieprzytomności, uciekać, odciągnąć od siebie ludzi. Można cierpieć, wiem o tym. Zastanawiam się tylko czy istnieje jakaś granica. Może kiedy człowiek ma swój limit bólu, i pewnego dnia przyjdzie taki moment, że nie wydarzy się już nic złego. Może trzeba wypłakać się aż do wyczerpania, upić się do nieziemskiej nieprzytomności ,przeżyć próbę samobójczą i dopiero wtedy będzie wspaniale. Wtedy dopiero będzie można zacząć żyć.
// MIELNICKA.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz